Showing posts with label පංච ශීලය. Show all posts
Showing posts with label පංච ශීලය. Show all posts

26 October 2013

සැපත නසන පිළිවෙත

ඉත්ථි ධුත්තෝ සුරා ධුත්තෝ
අක්ඛ ධුත්තෝ ච යෝ නරො
ලද්ධං ලද්ධං විනාසේති
තං පරාභවතෝ මුඛං
සේහි දාරේහි සන්තුට්ඨෝ
වේසියාසු පදිස්සති
දිස්සති පරදාරේසු
තං පරාභවතෝ මුඛං
අතීත යොබ්බනෝ පෝසෝ
ආනේති තිම්බරුක්‍ඛනිං
තස්සා ඉස්සා න සුපති
තං පරාභවතෝ මුඛං ති



ශ‍්‍රද්ධා ගුණෝපේත කාරුණික පින්වත්නි.
   ධර්ම ශ‍්‍රවණය කිරීම හා දහම් පත පොත පරිශීලනය කිරීම මිනිසාගේ දෙලොව අභිවෘද්ධිය සඳහා උපකාරී වන්නකි. තථාගත දහමට සම කළ හැක්කේ ධර්මයම පමණි. “සුනන්තු සග්ග මොක්ඛදං” යනුවෙන් දේවතාරාධනයෙහි සඳහන් වන පරිදි ලෞකික ඉහළම සැපත වන දිව්‍යලෝක සැපයත්, ලෝකෝත්තර අවේදයිත අග‍්‍ර වූ නිර්වාණ සම්පත්තියත් ලැබිය හැකි පුණ්‍ය කර්මය ධර්ම ශ‍්‍රවණය කිරීමයි. එනිසා ධර්මය අසමින් දරමින් ඒ අනුව කි‍්‍රයා කළ යුතු ය. “සුනාථ ධාරේථ චරාථ ධම්මේ”
ධර්මය කියන්නේ පුද්ගලයාගේ ලෞකික ලෝකෝත්තර දියුණුවට ඉවහල්වන බුද්ධ වචනයයි. සම්බුද්ධ දේශනය මුල මැද අග පිරිසුදුවූත් නිරවුල් වූත් සැමතින්ම පරිපූර්ණවූ අර්ථව්‍යංජනයන්ගෙන් පරිපූර්ණ වූවන් ලෙසයි ධර්මයේ විග‍්‍රහ කොට දක්වා තිබෙන්නේ. ආදි කල්‍යාණය මජ්ෙඣ කල්‍යාණං පරියෝසාන කල්‍යාණ කේවල පරිපුණ්නං සාත්ථං සබ්බ්‍යංජනං යන්නෙන් පැහැදිලි වන්නේ එයයි. මෙකී ධර්මය අපේ ජීවිතයට එකතු කරගත යුත්තේ ඉතාම සංසුන්ව කාය වාග් මනඞ යන ති‍්‍රවිධද්වාරයෙන් සංවරව සිහිනුවණින් යුක්තවයි. කියවිය යුත්තේ ද තිදොර සංවරයෙන් විවේක බුද්ධියෙන් යුතුවයි. “ධම්මකාමෝ භවංහෝති ධම්ම දෙස්සී පරාභවෝ” යනුවෙන් ධර්මයට කැමැති වන්නා දියුණු වන බවත් ද්වේශ කරන්නා පිරිහෙන බවත් දේශනා කොට වදාළහ.
ඉහත සඳහන් ගාථා ධර්මය බුදුරජාණන් වහන්සේ විසින් සැවැත්නුවර ජේතවනාරාමයේ දී දේවතාවකු ඇසූ පැනයකට පිළිතුරු වශයෙන් දේශනා කරන ලද්දක්. පරාභවයට හෙවත් පිරිහීමට හේතුවන කරුණු කවරේද යන්න මෙයින් අවධාරණය කළා. වත්මන් සමාජයට ඉතා වැදගත් දේශණයක් හැටියට මෙය අගය කළ හැකියි. දියුණුවට වඩා පිරිහීමට පත්වන කරුණු පිළිබඳ වේගයෙන් හඹායන නූතන ලෝකයේ ජනතාවට එකී කනගාටුදායක අනර්ථකාරී ජීවන රටාවෙන් මිදී යහපත් ජීවන දර්ශනයක් ගොඩ නගා ගැනීම උදෙසා මෙම කරුණු වෙසෙසින් උපකාරී වන බව සඳහන් කළ යුතු ය.
පරාභව සූත‍්‍රයේ අටවැනි නවවැනි දසවැනි ගාථාවන් අද දහම් දේශනයේ මාතෘකාව වෙනවා. “ඉත්ථි ධුත්තෝ සුරාධුත්තො” යනාදී ගාථාවෙන් බුදුරජාණන් වහන්සේ පැහැදිලි කරනුයේ යමෙක් ස්තී‍්‍රන් කෙරේ ලොල්වේද, සුරාවට ලොල් වේද? ලැබෙන ලැබෙන ධනය නිකරුණේ, විනාශ කරයිද? එය පිරිහීමට හේතුවන කරුණක් බවයි.
බෞද්ධයාගේ නිත්‍ය ශීලය වූ පන්සිල්හි මෙම අදහස මනාව ගැබ් වී තිබේ. වැරැදි ලෙස කම් සැප වින්දනය හෙවත් කාමභෝගී ජීවිතයක් ගත කිරීමද මත්ද්‍රව්‍ය කෙරෙහි ගිජු වීමද උපයන මුදල් නොමනා දේ සඳහා යෙදවීමද පරිහානියේ ලක්‍ෂණයන් ය. සාමකාමී සෙනෙහෙබර ලෙන්ගතු ජීවන පැවැත්මක් ගොඩ නඟා ගැනීම කෙතරම් සුන්දරද? කෙතරම් ආදර්ශ සම්පන්න වන්නේද? එබඳු පවුල් සංස්ථාවක් තුළ සාමය සමඟිය දියුණුව අභිවෘද්ධිය නිරතුරුවම ගොඩනැගෙනු ඇත. නැතහොත් සැකයේ බිජුවට වපුල කෙතක් වෛරයේ ගිනිදැල්වලින් විනාශවන්නා සේ පවුල් සංස්ථාව තුළ අඩ දබර කල කෝලාහල නිර්මාණය වී ජීවිත වලින් වන්දි ගෙවීමට පවා සිදුවන්නේ ය. අහිංසක දූ දරුවන් කාත්කවුරුත් නොමැතිව හුදෙකලාවනු ඇත.
ප‍්‍රකෘති බව විකෘති කරන විවිධ මත් ද්‍රව්‍ය භාවිතයට ගිජුවීම කායික හා මානසික සෞඛ්‍යයට බරපතල හානියක් වන්නාසේම ආර්ථික පරිහානියට ද හේතු වන්නේ ය. ගෙදරදොර අසමඟිය ගොඩනැගෙන්නාසේම ආදරය දයාව, කරුණාව වැනි ගුණදම් ජීවිත යහනාවෙන් පලායනු ඇත. අන්‍යොන්‍ය යුතුකම් ද විනාශ වන්නේ ය. සමාජ අවමානයටද හේතු වේ. විවිධ කායික හා මානසික විසඥතාවයන්ට ලක් වෙයි. තවද සම්පූර්ණයෙන් පිරිහුණු සෞඛ්‍යයක් ඇති පුද්ගලයෙකු බවට පත්වේ.
ලද දෙයින් සතුටු නොවී අධික තෘෂ්ණාවෙන් හා ඇස, කණ, නාසය, දිව, ශරීරය හා පසිඳුරන් පිනවීම කෙරේ දැඩි කැමැත්ත ඇති තැනැත්තාට ද දියුණු විය නොහැකි ය. මේ සියල්ල කෙරෙහි උපේක්‍ෂාවෙන් මැදහත් සිතින් කි‍්‍රයාත්මක කිරීමෙන් කායික මානසික සතුට සැනසීම සළසාගත හැකි ය. නැතහොත් උමතුවූවන් රෝගීන් පිරි අයහපත් සමාජයක් නිර්මාණය වන්නාක් මෙන්ම සාමය සමඟිය සහෝදරත්වය එකමුතු බව අහිමි ක්‍රෝධයෙන් වෛරයෙන් කෝපයෙන් දැවෙන විෂ සහිත හදවත් ඇති අතෘප්තිකර සමාජයක් ගොඩනැගෙනු ඇත. මෙකී තත්ත්වයන් බැහැර කිරීමෙන් ස්වාර්ථය හා පරාර්ථය සලසා ගන්නා මිනිසුන් පිරි යහපත් වූ සුන්දර හෙට දිනක් උදා කරගත හැකි වන්නේ ය. පරිහානියේ නව වැන්න, ලෙස බුදුරජාණන් වහන්සේ පෙන්වා වදාළේ සේහි දාරේහි සන්තුට්ඨෝ වෙසියාසු පදිස්සති, දිස්සති, පරදාරේසු, යන්නයි. නෛතික උරුමයන් ඇති තම බිරින්දෑගෙන් සතුටට පත් නොවූවෙක් පරඹුවන් වෙත යාද, ඔහු පිරිහීමට පත්වන බවයි. බහුතර බෞද්ධයන් ගහන අප වැනි රටක සමාජ සංස්ථාව ගොඩනැඟී ඇත්තේ බෞද්ධ සංස්කෘතියට අනුවයි. මෙසේ තිබියදී යමෙකු පස්කම් ගිජුව වෛශ්‍යාවන් හා පරස්තී‍්‍රන් කරා යාද එය නීතියට සදාචාරයට හා අපේ සංස්කෘතියට පටහැනි ය.
              මෙබඳු සමාජ විරෝධී කි‍්‍රයාකලාපයන්ට යොමු වීමෙන් ආර්ථිකය සමාජමය තත්ත්වය, ගෞරවය, කීර්තිය පිරිහෙන්නාසේම, දඬුවම් හා තාඩන පීඩන වලට ද ලක්වීමට සිදු වේ. තවද විවිධ සමාජ රෝගයන්ටද ගොදුරු වේ. අකාලයේ වටිනා ජීවිත මිලින වී යනු ඇත. අවසානයේ මෙලොව පරලොව සතුටක් සැපතක් නොලැබ ඉතා දුක්ඛදායකව ජීවන යාත‍්‍රාව පදවන්නට සිදු වේ. තාරුණ්‍ය ඉක්ම වූ යම් පුරුෂයෙක් භද්‍ර යෞවන වියේ පසුවන තරුණියක හා විවාහ වීම පිරිහීමට හේතුවක් වන බව මෙම සූත‍්‍රයේ දසවැනි කරුණ ලෙස සඳහන් වේ. තම දරුවන් සුදුසු කළ ආවාහ විවාහ කරවීම අවශ්‍ය බව සිඟාලෝවාද සූත‍්‍රයේ දී අනුදත් බුදුරදුන් එය මව්පිය දෙපළගේ යුතුකම හා වගකීම ලෙසද පෙන්වා වදාළා.වියපත් වන විට තරුණ ශක්තිය පිරිහීම ස්වාභාවිකය. එබඳු කාලයක විවාහවීම නුසුදුසු ය. මන්ද? සමහර විට බිරිඳ කෙරෙහි සැකය අවිශ්වාසය මතු වී ඊර්ෂ්‍යාව හා වෛරය ද ඇතිව ඈට විවිධ තහංචි පනවයි. රැකවල් යොදයි. මෙයින් අසහනයට පීඩනය කලකිරීමට පත් බිරිඳ තමන්ගේ නිදහස සීමා වූයේ යැයි පෙරළා ඔහුට වෛර කරයි. ඇතැම් විට මෙනිසා ජීවිත කාලයම උනුන් වෙත වෛර කරමින් ඊර්ෂ්‍යා ක්‍රෝධ කරමින් අකුසල් ද රැස් කරගනිමින් ජීවත් වන්නට සිදු වේ. ලෞකික වූ කායික මානසික සතුට ද ලෝකෝත්තර ශාන්තිය සුගතියද දුරස් වන්නේ ය.
අවිඳු අදුරෙන් වෙලී ගැලී සිටින නිරතුරුව ජාති ජරාදී එකොළොස් ගින්නෙන් ගිනි ගෙන දැවෙන ඔබ අප නගන්නේ කවර සිනාවක්ද? ලබනුයේ කිනම් සැපතක්ද? ධර්මය පිළිසරණ කොට ධර්මය අනුව ජීවිත දෙස බැලිය හැකි උදාර සත්පුරුෂයන් වීමට උත්සාහ ගනිමු. ඒ උතුම් සත්පුරුෂ ගුණ දියුණු කරගෙන ගෞතම බුද්ධ ශාසනය තුළ සත්‍යාවබෝධය කිරීමට සැමට භාග්‍යය උදාවේවා!

තැඹිලිපොල රජ මහා විහාරය, කෝන්මිටියන පුරාණ මල්ගල විහාරය, ඊතණවත්ත මැද්දේගොඩ පුරාණ ටැම්පිට විහාරය, රුක්අත්තනේ පුරාණ විහාරය යන සිවු මහා විහාරාධිපති නාමල්වත්තේ ආනන්ද හිමියන් විසින් ලියන ලද ලිපිය මහසෝන් පත් ඉවුරට බුදුසරණ දහම් ලිපියෙන් උපුටා ගැණුනි

10 October 2011

පංච ශීලය

මෙම ශික්‍ෂා පද අපට හඳුන්වා දී තිබෙනනේ ගිරවුන් සේ කට පාඩම් කර ගැනීමට නොවන බව මෙහිදී ඔබ සිතට ගත යුතුය. කළ යුතු වන්නේ මනාව අවබෝධ කොට කි‍්‍රයාවට නැංවීමය.
පංච ශීලය සරලව හැඳින්වූ කළ මෙසේය.
1.       මම, සතකු මරන්නේ හෝ, මරවන්නේ හෝ, ඒ සඳහා අනුබල දෙන්නේ හෝ නැත.
2.       මම, අන්සතු දෙය සොරකම් කරන්නේ හෝ, කරවන්නේ හෝ, ඒ සඳහා අනුබල දෙන්නේ හෝ නැත.
3.       මම, කාමයෙහි වරදවා හැසිරෙන්නේ හෝ, හැසිරවන්නේ හෝ ඒ සඳහා අනුබල දෙන්නේ හෝ නැත.
4.       මම, බොරු කියන්නේ හෝ, කියවන්නේ හෝ, ඒ සඳහා අනුබල දෙන්නේ හෝ නැත.
5.       මම, මත්පැන් බොන්නේ හෝ, පොවන්නේ හෝ, ඒ සඳහා අනුබල දෙන්නේ හෝ නැත.

ඒ අනුව ‘පාණාති පාතා වේරමණී’ පළමු වැනි සිල් පදය ආරක්‍ෂා කරන්නේ නම් ඉන් ලැබෙන ආනිසංස විසිතුනකි.

1.       ආරෝහ පරිනාහ සම්පත්තියෙන් යුතුවීම,
2.       ජව සම්පන්න වීම,
3.       පොළොවේ සමව පිහිටන පියවර ඇතිවීම,
4.       රන්වන් පැහැති සිරුරක් ඇතිවීම,
5.       මෘදු මොළොක් සිරුරක් ඇති වීම,
6.       නිර්මල ගති පැවතුම් ඇතිවීම,
7.       සූර වීර ගති ඇත්තකු වීම,
8.       මහා බල ඇත්තකු වීම,
9.       නොපැකිළව කිව හැකි වචන ඇත්තකු වීම,
10.    ලෝක සත්ත්වයට පි‍්‍රය මනාප පුද්ගලයකු වීම,
11.    පහ කළ දොස් ඇත්තකු වීම,
12.    බොහෝ දෙනා මෙලොව වැඩිපුරම අසහනයට පත් වී සිටින්නේ තමන් ගේ මානසික ශක්තිය පිළිබඳව නොවේ. මානසික ශක්තියෙහි ඇති දුබලතා හෝ අඩුපාඩු පිළිබඳව නොවේ. පිටතට පෙනෙන ශරීරයෙහි අඩුපාඩු පිළිබඳවය. ඔබ පරපණ නසන්නේ නැති නම් එවැනි අඩුපාඩු ඔබ වෙත ළං නොවන්නේය
13.    කෙනකුට කේලාම් කියා බිඳවිය නොහැකි පිරිවර සම්පත්තියක් ඇත්තකු වීම,
14.          තැති නොගත්තකු වීම,
15.          විනාශ කළ නොහැකි උත්තමයකු වීම,
16.          පර උපක‍්‍රමවලින් අකල් මරණයට පත් නොවීම,
17.          රූපී පුද්ගලයකු වීම,
18.          අල්ප ආබාධ ඇත්තකු වීම,
19.          ශෝක නොකරන්නන් වීම,
20.          පි‍්‍රය මනාප පුද්ගලයන්ගෙන් වෙන් නොවන්නේ වීම,
21.          දීර්ඝායුෂ ලැබීම,
22.          මනාව පිහිටි අඟ පසඟ ඇත්තේ වීම,
23.          කෙනෙක් තවත් කෙනකු ගේ ජීවිතයක් තොර නොකරන්නේ නම් නීතියට හසුවේයැයි බයක් සැකක් නොවී, අසහනයෙන් තොරවී ජීවත් වීමට ලැබෙනවා පමණක් නොව සාංසාරික ජීවිතය පුරාම කායික මානසික නිරෝගී බවට, සුරක්‍ෂිතතාවයට විශාල උපකාරයක් වේ.. එමෙන් ම කායික සහ අධ්‍යාත්මික බලයක් සහිතව, දීර්ඝායු සම්පත්තියෙන්, මුළු ජීවිතය පුරාම යහපත් අය ඇසුරු කරන්නට ඉඩ ලැබෙන්නේ පරපණ නොනසා ගත කරන ජීවිතය තුළිනි.


අනන්ත පිරිවර සම්පත් ඇත්තේ වීම යනාදී ආනිසංසයන් ය.
මෙම ප‍්‍රධාන ආනිසංස පර පණ නැසීමෙන් වැළැකී සිටින්නාට මෙලොව මෙන් ම පරලොව ජීවිතයේ දී ද ලැබෙන බව බුදුරජාණන් වහන්සේ පෙන්වා දී ඇත්තා හ. 
බොරු නොකීමෙන් එනම් දෙවැනි සිල් පදය ආරක්‍ෂා කිරීමෙන් ලැබෙන ආනිසංස එකොළහකි.

1.       මහා ධනවතකු වීම,
2.       බොහෝ ධන ධාන්‍ය ලබන්නේ වීම,
අනන්ත බෝග සම්පත් ඇත්තේ වීම,
3.       නූපන් වස්තුව ඉපැදීමේ පුණ්‍ය ශක්තිය ඇතිවීම,
4.       ඇත්තා වූ බෝග රැක ගැනීමේ වාසනාව සහිත වීම,
5.       කැමැති යම් වස්තුවක් වේද එය ලබා ගැනීමේ වාසනාව තිබීම,
6.       රජු, සොර, ගිනි, ජල ආදියෙන් වස්තුව විනාශ නොවීම,
7.       සාධාරණ ධන වාසනා ඇත්තකු වීම,
8.       ලොව උත්තම බවට පත්වීම,
9.       නැත යන වචනය අසන්නටවත් නොලැබීම,
10.    සැප විහරණ ඇත්තකු වීම යනාදියයි.

කාමය වරදවා නොහැසිරීම තෙවැනි සිල් පදයයි. එය ආරක්‍ෂා කිරීමෙන් ලැබෙන ආනිසංස දහ අටකි. පරලොව දී මෙන් ම මේ භවයේ දී ම එහි පල අත්විඳීමට පුළුවන.

1.       සතුරන් නැතිවීම,
2.       සියලු ජනයා පි‍්‍රය කරන්නකු වීම,
3.       ආහාර පාන,
4.       ඇඳුම් පැළඳුම්,
5.       ඉඳුම් හිටුම් අඩු පාඩුවක් නැතිව ලැබීම,
6.       සැපසේ නින්ද යෑම,
7.       සැපසේ අවදි වීම,
8.       අපාය බය නැත්තේ වීම,
9.       කාන්තාවක වීම හෝ නපුංසකයකු වීම සිදු නොවීම,
10.    ක්‍රෝධ අඩු අයකු වීම,
11.    සැක බිය නිසා බිම බලාගත් කෙනකු නොවීම,
12.    පිරිපුන් ඉඳුරන් ඇති වීම,
13.    සැක නැති අයකු වීම,
14.    මහන්සි නොවී ධනය ලැබීමේ වාසනාව ඇත්තේ වීම,
15.    සැප විහරණ ඇත්තේ වීම,
16.    බියට පත් නොවීම,
17.    පි‍්‍රයයන්ගෙන් වෙන් නොවන්නේ වීම
18.    උතුම් මානසික සුවය

යනාදී ආනිසංසයන් එහි දී ප‍්‍රධාන වේ. උපදින සෑම භවයක දීම මානසික සුවය අපේක්‍ෂා කරන්නේ නම් ඔබ තෙවැනි සිල් පදය ආරක්‍ෂා කරන්නකු විය යුතුය.
සිව්වැනි ශික්‍ෂා පදය මුසාවෙන් වැළැකීම ය. ඉන් ලැබෙන ආනිසංස දාහතරකි.

1.       අතිශය ප‍්‍රසන්න ඉඳුරන් ඇත්තකු වීම,
2.       මිහිරි කට හඬක් හිමි වීම,
3.       සමානව පිහිටි සුදෝ සුදුවන් දත් දෙපළක් හිමි වීම,
4.       අශෝභන වූ මහත් වූ ශරීර නොලැබීම,
5.       අශෝභන වූ කෙට්ටු ශරීර නොලැබීම,
6.       අධික ලෙස මිටි වූ ශරීර ඇත්තෙක් නොවීම,
7.       අධික ලෙස උස් වූ ශරීර නොමැති වීම,
8.       සැප ස්පර්ශ ඇත්තේ වීම,
9.       මහනෙල් මල් සුවඳැති මුඛයක් හිමි වීම,
10.    සුවච කීකරු පරිවාර ජනයා ඇතිවීම,
11.    විශ්වාස කළ හැකි වචන ඇත්තකු වීම,
12.    නෙළුම් පෙත්තක් වැනි රත්පැහැ වූ දිවක් ඇත්තේ වීම,
13.    උඩඟª නොවන්නේ වීම,
14.    චපල අදහස් නැත්තේ වීම


යන ආනිසංසයන් ය.එය ඔබට අද පටන් ආරම්භ කළ හැකි උදාර ගුණාංගයකි.

පස්වැනි සිල්පදය සුරාවෙන් මිදීමය. එහි මෙලොවදී මෙන් ම පරලොවදී ද භුක්ති විඳීමට ලැබෙන ආනිසංස තිහකි.

1.       තුන්කල්හි කටයුත්තක් වුවද වහා වැටහීම,
2.       එළඹ සිටි සිහියෙන් යුතු වීම,
3.       උන්මත්තකයකු නොවීම,
4.       ඥානවන්තයකු වීම,
5.       අලස නොවීම,
6.       නොහික්මුණු කි‍්‍රයා නොකරන්නේ වීම,
7.       තරුණ මදයෙන් මත් වු ස්වභාවයක් නැත්තකු වීම,
8.       මෝහයෙන් මුලාවී කටයුතු නොකිරීම,
9.       තැති නොගැනීම,
10.    ඊර්ෂා නොකරන්නේ වීම,
11.    සත්‍ය වචන කතා කරන්නකු වීම,
12.    කේළාම් පරුෂ වචන නොකීම,
13.    දිවා රෑ දෙකෙහිම අනලස්ව කටයුතු කරන්නේ වීම,
14.    කලගුණ දක්වන්නේ වීම,
15.    උපකාර කළ අයට ප‍්‍රති උපකාර දක්වන්නකු වීම,
16.    මසුරු නොවීම,
17.    භාග්‍යවන්ත වීම,
18.    සිල්වන්ත වීම,
19.    ඍජු ගති ඇත්තේ වීම,
20.    ක්‍රෝධ නොකරන්නේ වීම,
21.    සත්පුරුෂයකු වීම,
22.    පවෙහි ලජ්ජාශීලී වීම,
23.    පවට බිය ඇත්තේ වීම,
24.    මහා පුණ්‍යවන්තයකු වීම,
25.    මහා චිත්ත ශක්තියක් ඇත්තේ වීම,
26.    දර්ශනික අදහස් ඇතිවීම,
27.    අර්ථය අනර්ථය වටහා ගත හැකි හසළ බුද්ධියක් ඇති වීම,
28.    එකට එක නොකරන්නකු වීම
29.    මේ ලෝක වශයෙන් නිරෝගී, පි‍්‍රයශීලී විශ්වසනීය කෙනකු බවට පත්වීමට හැකිවනවා
30.    උපදින සෑම භවයකදීම කායික මානසික නිරෝගී, ප‍්‍රසන්න පුද්ගලයකු වීමට වාසනාව උදාවනු ඇත.

                          යනාදී අනිසංසයන්ය.සුරාවෙන් වැළැකී සිටිනවා නම් ඔබට මේ ලෝක වශයෙන් නිරෝගී, පි‍්‍රයශීලී විශ්වසනීය කෙනකු බවට පත්වීමට හැකිවනවා පමණක් නොව උපදින සෑම භවයකදීම කායික මානසික නිරෝගී, ප‍්‍රසන්න පුද්ගලයකු වීමට වාසනාව උදාවනු ඇත.

            මෙවර ලිපිය දෙවතාවක් තුන්වතාවක් හෝ කියවා ඔබේ අවධානයට ගත යුතුය. ජීවිතය පිළිබඳව යහපත් වූ අපේක්‍ෂා තිබෙනවා නම් අනිවාර්යයෙන් ම පංචශීල ප‍්‍රතිපදාව ආරක්‍ෂා කළ යුතුය. ඔබේ මෙලොව ජීවිතය මෙන්ම පරලොව ජීවිතය ද වඩාත් යහපත් කිරීමට එහි විශාල ශක්තියක් බලයක් තිබෙන නිසාය.

සංජය කළුපහන වන මා කල වූ යම් පිනක් වේද.. මා කල පිනට පිහිටවන්නා වූ සියලුම දෙවියන් එම පින් අනුමෝදන් වෙත්වා...නිදුක් වෙත්වා..නීරෝගී වෙත්වා.. සුවපත් වෙත්වා..දුකින් මිදෙත්වා..!

මාසය තුල සිත්ගත් ලිපි